W E R N I S A Ż E

.

.

JERZY DUDA GRACZ
(1941- 2004)
malarz, rysownik, scenograf, publicysta, profesor sztuk plastycznych
Wernisaż odbędzie się 8 lipca 2005 r. o godz. 19:00
w Galerii Sztuki Współczesnej w Kołobrzegu - Ratusz (prawo skrzydło).


JERZY DUDA GRACZ

Studia ASP - Kraków, Wydział Grafiki - Katowice, dyplom 1968 r. W latach 1976 - 1982 wykładowca i docent tej Uczelni. Od 1992 profesor Uniwersytetu Śląskiego - Katowice i Europejskiej Akademii Sztuk - Warszawa do 2001 roku. Uczniowie, m. in.: G. Bialik, R. Bonczar, B. Jurkowska, A. Kowalski, R. Maciuszkiewicz, P. Naliwajko, J. Szpyt, B. Wąsowska, L. Żegalski, (malarstwo), M. Piekorz, P. Wereśniak (film). W latach 1968 - 1990 członek ZPAP i ZPAM i G.

168 wystaw indywidualnych w kraju i zagranicą, m. in.: Berlin, Londyn, Budapeszt, Paryż, Moskwa, Rzym, Wiedeń, Sztokholm, Florencja, Bratysława, Sofia, Düsseldorf, Chicago, Delhi, Oldenburg, Monachium, Lipsk, Nowy Jork.

Uczestnictwo w 359 wystawach krajowych, zagranicznych i międzynarodowych prezentacjach sztuki polskiej, m. in.: Tokio, Wiedeń, Kolonia, Malmoe, Paryż, Sztokholm, Hamburg, Ostrawa, Halle, Dortmund, Bruksela, Arnhem, Londyn, Rotterdam, Rzym, Salzburg, Utrecht, Sewilla, Monachium.

Ważniejsze wystawy: „Kultura Ludowa. Kultura Narodowa”, Zachęta, Warszawa - 1978 r., „Polaków Portret Własny”, Muzeum Narodowe, Kraków - 1979 r., „Malarstwo Polskie XX wieku”, Muzeum Narodowe, Kraków - 1984 r., „Życie Ludzi - Los Ziemi”, Zachęta, Warszawa - 1986 r., „Miasto i Ludzie w sztuce współczesnej”, Muzeum Historii M. Kraków - 1999 r., „Osobni” Muzeum Śląskie, Katowice - 2000 r. „ Novy Ruch Polonaise”, Galeria Espace Cardin, Paryż - 1974 r., „41 Międzynarodowe Biennale Sztuki”, Wenecja - 1984 r., „20 i 21 Międzynarodowe Targi Sztuki, Kolonia - 1986, 1987 r., Wystawa światowa „EXPO’92” Sewilla - 1992 r., „Sztuka z Polski”, Krefeld - 1998

Nagrody, medale i wyróżnienia regulaminowe oraz nagrody za wystawy i działalność artystyczną, m. in.: Nagroda Krytyki im. C. K. Norwida - 1975 r. Nagroda II Stopnia Prezesa Rady Ministrów - 1979 r. Nagroda Prezydenta Miasta Katowic im. W. Roździeńskiego, Nagroda Wojewody Katowickiego, Nagroda I stopnia Ministra Kultury i Sztuki - 1985 r. Nagroda TPSP - Warszawa, za wydarzenie artystyczne roku /”Obrazy holenderskie”/ - 1987 r. Nagroda Polskiego Radia im. J. Ligonia - Katowice, Nagroda Ministra Spraw Zagranicznych - 1988 r. Medal „Polonia” i Srebrny Medal Solidarności Globalnej (za udział w EXPO’92) - 1993 r. Honorowa Nagroda Literacko - Artystyczna „Metafory” im. K. Janickiego, Bydgoszcz - 1998 r. „Hanys 2000” - Ruda Śląska - 2000 r., „Ślązak wieku - 2000” , Katowice, 2000 Nagroda im. Św. Brata Alberta - Warszawa - 2001 r. Nagroda X - lecia Śląskiego Towarzystwa Literackiego - Katowice, 2002, Nagroda „Civitas Christiana” im. W. Pietrzaka, Warszawa, 2003, Nagroda „Przeglądu” - Busole 2003, Warszawa, 20

Odznaczenia: Srebrny Krzyż Zasługi - 1977 r., Srebrna Odznaka Zasłużonemu w Rozwoju Województwa Katowickiego - 1978 r., Odznaka Działacz Kultury - 1980 r. Krzyż Kawalerski O.O.P. 1986 r. Krzyż Komandorski O.O.P. - 1996 r. Krzyż Wielki O.O.P. 2000 r.

ZAPISKI O ŻYCIU I SZTUCE PRZEMIJANIA

Kończy się drugie tysiąclecie, dwudzieste stulecie, ludzie szaleją z radości, a mnie jest smutno, bo zaczynam sześćdziesiąty rok życia i nie potrafię się włączyć w ten euforyczny karnawał. To przecież tak jak by się cieszyć z jesieni. Zupełny idiotyzm. Chociaż jesienny, złocistożałobny majestat jest piękniejszy od anemicznozielonej smarkatej wiosenki w kategoriach estetycznych, w kategoriach egzystencjalnych ten fakt nie jest żadnym powodem do uciechy, dumy czy tryumfu.

Czas miniony, jak cień, coraz bardziej się wydłuża, a czas teraźniejszy coraz szybciej zamienia w przyszły i skraca dystans człowieka do horyzontu, czyli kresu jego ziemskiej marszruty. Powinienem zatem przejść nad tą kwestią do porządku, skoro cyfry i daty są nieodwołalne i przypadkowe, ale nie potrafię, bo prowokują do refleksji o przemijaniu...


Drukuj stronę    Napisz do administratora serwisu

  Powrót